Το Σμέουρο είναι ένας φυλλοβόλος, αγκαθωτός θάμνος με πράσινα, παλαμοειδή, σύνθετα φύλλα και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 2 μέτρα. Το σμέουρο είναι ένα φυτό των εύκρατων περιοχών που μπορεί όμως να καλλιεργηθεί και σε πιο βόρειες περιοχές. Η επιστημονική του ονομασία είναι Rubus idaeus και του δόθηκε από τον μεγάλο βοτανολόγο Carl von Linne, τον 18ο αιώνα σε ανάμνηση του Πλίνιου του Αρχαίου.

Σύμφωνα με την παράδοση, όπως αναφέρει ο Πλίνιος, το σμέουρο στην αρχή είχε λευκό χρώμα. Η νύμφη Ιδη που ήταν κόρη του βασιλιά της Κρήτης και τροφός του θεού Δία, θέλησε μία ημέρα να μαζέψει σμέουρα και να τα δώσει στον πεινασμένο Δία, αλλά πλήγωσε το στήθος της με ένα αγκάθι του φυτού, με αποτέλεσμα ο καρπός του να αλλάξει χρώμα και να γίνει κόκκινος. Ο Πλίνιος στη φυσική του ιστορία αναφέρει ότι ο θάμνος αυτός φύεται μόνο στο όρος Ιδη της Κρήτης και για τον λόγο αυτό το ονόμασε Rubus idaeus.

Αποτελούν εξαιρετική πηγή φυτοχημικών, όπως οι ανθοκυανίνες, οι φαινόλες, οι τανίνες και οι λιγνάνες, ενώ η συγκέντρωσή τους σε ελλαγικό οξύ είναι αρκετά αυξημένη. Οι μεγάλες ποσότητες των παραπάνω αντιοξειδωτικών προσδίδουν στα σμέουρα ιδιαίτερα υψηλή αντιγηραντική δράση. Ακόμη περιέχουν φλαβονοειδή, αλκαλοειδή (φραγκανίνη), μηλικό οξύ, βιταμίνες Β1, Β3, C, D και Ε, κιτρικό άλας σιδήρου, χλωρίδιο ασβεστίου, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φώσφορο, σελήνιο, πυρίτιο, θείο και τανίνες.

Τα σμέουρα είναι αρωματικά. Περιέχουν μια κρυσταλλοποιήσιμη ζαχαρώδη ουσία, ένα ευώδες πτητικό έλαιο, πηκτίνη, κιτρικά και μηλικά οξέα, μεταλλικά άλατα και νερό.

Αντιοξειδωτική, αποτοξινωτική, αντιφλεγμονώδη, καρδιοπροστατευτική και αντιγηραντική δράση. Βοηθά στη μείωση της υψηλής χοληστερίνης, στην ενδυνάμωση των τοιχωμάτων των αγγείων και στην καλή λειτουργία του εντέρου, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, προάγει τη σύνθεση κολλαγόνου και ελαστίνης, προστατεύει το δέρμα.